صبح دوشنبه 9 فروردین سال 1389 صبح ساعت 7 از خواب بیدار شدیم و پس از خوردن صبحانه وگرفتن چند عکس یادگاری با ممت و همسرش ازپاموکاله زیبا خداحافظی کرده و راه استانبول را درپیش گرفتیم جاده پاموکاله به استانبول هم فوق العاده زیبا بود و وجود رودخانه ها ودریاچه ها زیاد هم این مسیر را زیباتر کرده بود از پاموکاله به استانبول تقریبا ۷۵۰ کیلومتر راه بود که پس از طی حدود ۴۰۰ کیلومتر و گذشتن از اسکی شهربه حوالی شهر بورسا رسیدیم و تصمیم گرفتیم در یک رستوران ناهار بخوریم این نکته را هم بگویم که تمام این مسیر مجهز به دوربین های مدار بسته بود و با وجود خلوتی و اتوبان بودن جاده نباید از سرعت مجاز ۹۰ کیلومتر در ساعت تجاوز می کردیم البته با علامت رادار این مسیر مشخص بود و ما هم با توجه به جریمه ۱۳۰ لیری در مسیر آنتالیا پاموکاله جانب احتیاط را رعایت می کردیم.هنگام صرف غذامدیر رستوران که پسر جوانی بود وقتی متوجه سفر ما با ماشین شد  پیشنهاد داد برای رفتن به استانبول به بندر مودانیه رفته و از آنجا با کشتی به سفر ادامه دهیم مودانیه آنقدر دور نبود و تابلوهای جاده هم مسیر بندر را به خوبی نشان می داد در بندر مودانیه که شهر خیلی زیبایی هم بود کنار اسکله رفتیم و بلیط تهیه کردیم برای ماشین مبلغ ۷۰ لیر و افراد هم نفری ۱۴ لیر و سپس در صف ایستادیم کشتی راس ساعت  ۶ به سمت استانبول حرکت می کرد ماشین را درقسمت پایین کشتی پارک کردیم و برای استراحت به طبقه بالا رفتیم که این قسمت از سفر هم تجربه جدید وخیلی شیرینی بود چرا که کشتی هم با آن چیزی که ما فکر می کردیم خیلی متفاوت بود و گمان می کردیم  مثل یدک کش های دریاچه ارومیه خودمان است  که خوب... ساعت ۷ در حالی که هوا رو به تاریکی می رفت وارد شهر بندری و زیبای استانبول شدیم و اولین اقداممان یافتن هتلی مناسب برای اقامت بود اول به منطقه آکسارای رفته که قیمت هتلها خیلی بالا بود و سپس به منطقه لاللی رفتیم و پس از دیدن چند هتل بالاخره هتل زوریخ را برای اقامت انتخاب کردیم نکته جالب این بود که استانبول به خاطر تعطیلات ایرانی ها خیلی شلوغ بود وهمین باعث گران شدن هتل ها شده بود به هرحال با هزینه شب ۹۰ دلار برای اتاق دو تخته و شبی ۱۳۰ دلار برای اتاق سه تخته هتل را برای سه شب رزرو کردیم و تصمیم گرفتیم فقط استراحت کنیم تا بتوانیم صبح خیلی زود آماده رفتن به سوی مراکز خرید شویم.